Ensemble L’ARPEGGIATA

Door de naam te ontlenen aan een toccata van de in Italië geboren Duitse componist Girolamo Kapsberger, zette Christina Pluhar meteen de toon voor het artistieke parcours van L’Arpeggiata, het vocale en instrumentale ensemble dat zij in 2000 oprichtte.

L’Arpeggiata brengt musici samen met uiteenlopende muzikale achtergronden, afkomstig uit heel Europa en daarbuiten, rond thematische programma-projecten die Christina Pluhar met grote zorg samenstelt op basis van haar musicologisch onderzoek, ontmoetingen, onverzadigbare nieuwsgierigheid en uitzonderlijk talent. Het klankbeeld van het ensemble, dat zijn identiteit vond rond getokkelde snaarinstrumenten, is onmiddellijk herkenbaar.

Sinds zijn oprichting richt L’Arpeggiata zich op het verkennen van het rijke maar minder bekende repertoire van Romeinse, Napolitaanse en Spaanse componisten uit de vroege barok. De kern van het artistieke werk ligt in instrumentale improvisatie, onderzoek naar historisch instrumentarium volgens de zuiverste baroktraditie, en in de creatie en scenische vormgeving van bijzondere, “event”-achtige producties. Zo stimuleert het ensemble de ontmoeting tussen muziek en zang met andere barokke disciplines die destijds onlosmakelijk met elkaar verbonden waren, zoals dans en theater, en staat het ook open voor andere muzikale genres, waaronder jazz en traditionele muziek.

De programma’s van L’Arpeggiata zijn ware uitnodigingen tot dromen: ze herontdekken verrassing en het onverwachte en geven de barok haar oorspronkelijke betekenis terug — een parel met een onregelmatige vorm (16e eeuw), een verrassend element (18e eeuw). De barokke werken bieden het ensemble een ruimte van vrijheid waarin artiesten van diverse herkomst zich ontplooien, genres en tradities samensmelten en elk concert uitgroeit tot een unieke ontmoeting.

L’Arpeggiata werkt regelmatig samen met uitzonderlijke solisten uit zowel de barokmuziek (Philippe Jaroussky, Nuria Rial, Raquel Andueza, Luciana Mancini, Véronique Gens, Stéphanie d’Oustrac, Cyril Auvity, Emiliano Gonzalez-Toro, Dominique Visse, João Fernandes…) als uit de traditionele muziek (Vincenzo Capezzuto, Ensemble Barbara Furtuna, Mísia…) en andere genres zoals jazz en flamenco (Gianluigi Trovesi, Pepe Habichuela, Wolfgang Muthspiel). Sinds zijn oprichting treedt het ensemble op in de grootste festivals en meest prestigieuze zalen van Europa (Concertgebouw Amsterdam, Wigmore Hall Londen, Tonhalle Zürich, Alte Oper Frankfurt, Festival de Saint-Denis, Utrecht Oude Muziek, Festival d’Ambronay, Musikfestspiele Potsdam Sanssouci, Ruhrtriennale, Opéra de Bordeaux, Philharmonie Köln…) en wereldwijd (Carnegie Hall New York, Sydney City Recital Hall, Tokyo Metropolitan Art Space, Karura Hall…).
In 2012 was L’Arpeggiata ensemble in residentie in Carnegie Hall (New York), op het Festival de Saint-Denis en in het Théâtre de Poissy; in 2013 en 2014 volgden residenties in Wigmore Hall (Londen).

In juni 2011 bracht L’Arpeggiata de weinig bekende opera Il Paride (1662) van Giovanni Andrea Bontempi in première tijdens de Musikfestspiele Potsdam Sanssouci, in een regie van Christoph von Bernuth. Deze productie werd in augustus 2012 opnieuw opgevoerd tijdens de Innsbrucker Festwochen der Alten Musik. De discografie van L’Arpeggiata wordt in binnen- en buitenland unaniem geprezen door pers en publiek. Het ensemble ontving talrijke onderscheidingen, waaronder de Echo Klassik Preis (Duitsland) in 2009, 2010 en 2011, de Edison Award (Nederland) in 2009 en de VSCD Muziekprijs in 2008. Deze prijzen bekronen een rijke discografie, van opnames bij Alpha (La Villanella, Homo fugit velut umbra, La Tarantella, All’Improvviso, Rappresentatione di Anima, et di Corpo), via Naïve (Los Impossibles), tot de samenwerking met EMI/Virgin Classics – nu Warner/Erato (Teatro d’Amore, Via Crucis, Monteverdi Vespro della Beata Vergine, Los Pájaros perdidos, Mediterraneo), die tal van onderscheidingen ontving zoals 10 de Classica Répertoire, Cannes Classical Awards, Disque du Mois (BBC Music Magazine), ffff Télérama en prijzen van de Académie Charles Cros.

Het album Mediterraneo, verschenen in maart 2013, is gewijd aan traditionele muziek uit het Middellandse Zeegebied en bevat onder meer de fadozangeres Mísia.
Het album Music for a while – Purcell goes Jazz, gepland voor 2014, markeert opnieuw een samenwerking met Philippe Jaroussky.

De film Tous les soleils (2011), geregisseerd door schrijver Philippe Claudel, liet zich inspireren door de muziek van het album La Tarantella. Voor deze film werden twee stukken opnieuw opgenomen met de stem van hoofdrolspeler Stefano Accorsi.

L’Arpeggiata wordt ondersteund door de Région Île-de-France en de Fondation Orange, en ontving steun van onder meer Onda, Spedidam, Adami en CulturesFrance.

Het ensemble is lid van de FEVIS (Fédération des Ensembles Vocaux et Instrumentaux Spécialisés) en van PROFEDIM, de beroepsvereniging van onafhankelijke muziekproducenten, festivals en ensembles.